Istota seksualności człowieka
Seksualność jest genetyczną, przyrodzoną zależnością systemu człowieczego oraz jednym spośród zasadniczych czynników motywujących do podejmowania więzi i kontaktów interpersonalnych, mającym wymiar biologiczny, mentalny, społeczno-kulturowy i hedonistyczny. Seksualne siły fizjologiczne człowieka ulega kształtowaniu przez doświadczenia egzystencjalne.
Homo sapiens jest uświadomiony o własnej erotycznej zmysłowości, której hierarchia ważności modyfikuje się dla niego w związku od cyklu życia, poziomu rozwoju indywidualności, całokształtu doświadczeń witalnych, zasobności życia wewnętrznego, zmian światopoglądowych, cech osobowości (temperamentu, siły potrzeby seksualnej). Oddziaływanie na wartość seksualności doprowadza także całokształt zmian społecznych - laicyzacja i wolności współczesnych społeczeństw oraz lokalizacja wartości połączonych z seksualnością w systemie aksjonormatywnym (miłość, powodzenie, znaczenie życia). W kulturze zachodniej postuluje się społeczną akceptację relatywnej wolności seksualności, nie poddawanie jej wartościowaniu moralnemu, nie wiązanie z wartościami teologicznymi.
Stosunek seksualny, którego formy i głębia zależą od całokształtu osobowości partnerów ma przełomowy wpływ na ich osobowości, co modyfikuje funkcjonowanie w społeczeństwie. Seksualność jest istotnym fragmentem komunikacji międzyludzkiej, pierwotną formą komunikacji niewerbalnej, wyrażanej meta sygnałami. Czyn seksualny formułuje uniwersalne potrzeby człowieka, których elementy są oczekiwane we wszystkich relacjach interpersonalnych, jak atrakcyjność, przywiązanie, wiara, szacunek, zobowiązanie, zadowolenie i bezpieczeństwo.
Zaburzenia seksualne następują, gdy genetyczna funkcja fizjologiczna ulega spowolnieniu lub zniekształceniu, bądź pozostaje w krańcowej dysharmonii z innymi sferami indywidualności człowieka.